Kelaynakların Umut Verici Yükselişi
Bir tür daha yok olmanın eşiğinde, bir orman daha sessizliğe bürünürken, insanın hoyratlığı bir canı daha daha alıyor. Ancak, umutsuzluk içinde kaybolduğumuz bir dönemde, iyi haberler de var.
Birecik’te koruma altında olan nesli tehlike altındaki kelaynakların sayısı, bu yıl dünyaya gelen 66 yavruyla birlikte 334’e ulaştı. Yıllardır, insan tarafından bozulmuş olan doğa dengesini yeniden kurmak için çabalar sürüyor. İşte bunun kanıtı: İstediğimizde, bilimin ve sevginin gücü ile değişim yaratmak mümkün.
Bir türün yok oluşun eşiğinden döndürülmesi, bu çabaların somut bir örneği. Dilerim ki, bir gün nesli tehlikede olan hayvanlarla ilgili haberleri “son birey kaldı” diye değil, “yeniden çoğaldılar” diye okuruz. Çünkü doğa, kendisinden iyi niyetle uzanan bir eli asla karşılıksız bırakmıyor. Bugün kelaynaklar artıyor; umarım yarın umut da artar.
Taşınan Hayvanlar ve Güvenlik Meselesi
Sosyal medyada paylaşılan bir fotoğraf, bir köpeğin sahibi tarafından bırakıldığı araçta “Klima çalışıyor. Suyu var ve Bülent Ortaçgil dinliyor” notunu taşıyor. Bu durum, köpek sahibi için sevgi dolu bir mesaj olarak görünse de, düşündürücü bir konuyu da gündeme getiriyor.
Yaz aylarında birçok hayvan, “İki dakika sürer” denilerek bırakıldıkları araçlarda sıcak çarpmasından hayatını kaybediyor. İnsanlar artık araçta bir köpek görünce kayıtsız kalmıyor; camları kırma tehdidi bile gündeme geliyor. Ben de elimden geleni yaparım; yeter ki içerdeki canlı kurtulsun. Ancak, aracın güvenli olup olmadığını dışarıdan bilemeyiz.
Mümkünse, hiçbir hayvanın araca yalnız bırakılmaması gerektiğini düşünüyorum. Çünkü teknoloji arıza yapabilir ve her şeyin yolunda gitmemesi ihtimali var. Ancak, bu notun sonunda geçen “Bülent Ortaçgil dinliyor” ifadeleri içimi ısıtıyor; özellikle de söz konusu köpek olduğunda.
Tuvalet Kuralları ve Çalışan İlişkileri
Bir iş yerindeki tuvalet kapısına asılan “Cep telefonu ile girmek yasaktır. Tuvalet süresi maksimum 4 dakikadır” notu ise tartışmalara yol açtı. Birçok kişi bunu komik bulurken, kimisi ise aşırı baskıcı bir yaklaşım olarak değerlendirdi.
Ben ise konuyu başka bir açıdan ele alıyorum. Tuvalette geçirilen dakikaları kontrol altına almak, aslında çalışanlara duyulan güvensizliğin bir göstergesi olabilir. Verimli çalışanlar, kendilerini değerli hissederek üretim yaparlar. Eğer tuvaletteki süreyi sınırlama amacı, iş yeri verimliliği için değil, çalışanları denetlemek içinse, bu pek de sağlıklı bir tutum sayılmaz.
İyi iş yerlerinin sırrı, katı kurallar değil, karşılıklı saygıdır. Çalışana güvenen bir yönetici, kendisine güvenilen bir çalışan yetiştirir. Unutmayalım ki, bazen konuştuğumuz şey sadece birkaç dakika değil; iş yerindeki huzur ve insanlık da kaybedilebilir.
